Gloria

Δεν ξέρω από που να αρχίσω πραγματικά… Αμέτρητες φορές βρέθηκα στο χείλος του γκρεμού και πιο πολύ της ψυχικής μου γαλήνης… Χανόμουν σε δρόμους σκοτεινούς, σε ένα αδιέξοδο που μόνο το τέλος με περίμενε… Με περίμενε?? Έτσι ένιωθα μέχρι που βρήκα ένα άγγελο στο δρόμο μου που με προειδοποίησε, με έκανε να κλάψω αλλά εγώ τίποτα… Δεν άκουγα κανέναν. Πέρασαν μερικά χρόνια ξαναβρέθηκε στον δρόμο μου… Δεν ήταν τυχαίο όσα μου είχε πει είχαν γίνει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο… Μακάρι να μπορούσα μα τον άκουγα τότε, θα ήμουν πολύ καλύτερη αλλά μπορεί να μην άκουσα τα λόγια αυτά και να αδιαφόρησα για το τι πρόκειται να συμβεί αλλά ήταν καθοδηγητής για μένα. Όταν ζήτησα την βοήθεια του ήταν εκεί… Μου έδειξε τον τρόπο να βρω την ισορροπία μέσα μου και την γαλήνη της ψυχής μου. Με έμαθε να προφυλάσσομαι και να προσέχω. Με έμαθε να σκέφτομαι θετικά και όμορφα για μένα και την ζωή! Κάνοντας ένα απολογισμό νομίζω δεν υπάρχουν λόγια καλύτερα από τις λέξεις του Αλέξη, αυτές τις λέξεις που με την υπομονή που τον διακατέχει και την αγάπη με έκαναν να δω το φως, να αγαπήσω τα απλά, επειδή αυτά έχουν περισσότερη αξία στην ζωή! Σε σένα που με έκανες να αγαπήσω εμένα!!!

Advertisements

Comments are disabled.