Ορφικός Ύμνος εις Εκάτην – Orphic Hymn to Hecate

Hecate.jpgΤην Εκάτήν εξυμνώ, πού την λατρεύουν στας οδούς και στας τριόδους, την επέραστη, την ουρανίαν και την επιγειον και την θαλασσινήν πού έχει κίτρινο πέπλο, αυτήν πού φροντίζει για τους νεκρούς καί πού είναι ενθουσιασμένη ανάμεσα στις ψυχές των νεκρών,
την Πέρσειαν, αυτήν πού αγαπά την ερημιά καί ευφραίνεται με τα ελάφια, την νυκτερινήν, την προστάτιν των σκύλων, την ακαταμάχητη βασίλισσα αυτήν πού θηρεύει ταύρους, την βασίλισσα πού έχει τα κλειδιά όλου του κόσμου, την οδηγόν, την νύμφην αυτήν πού ανατρέφει παιδιά καί πού περιφέρεται στα βουνά αυτήν την κόρην ας παρακαλέσωμε να παρευρεθή εις τάς ιεράς τελετάς με ευμενή πάντοτε διάθεσιν προς τον ηγέτην (τον επί κεφαλής) καί με χαρούμενη καρδιά.

f87a203789d065a8895684bed6947e90.jpg

Εἰνοδίαν Ἑκάτην κλήιζω, τριοδῖτιν, ἐραννήν, οὐρανίαν χθονίαν τε καὶ εἰναλίαν, κροκόπεπλον, τυμβιδίαν, ψυχαῖς νεκύων μέτα βακχεύουσαν, Περσείαν, φιλέρημον, ἀγαλλομένην ἐλάφοισι, νυκτερίαν, σκυλακῖτιν, ἀμαιμάκετον βασίλειαν, θηρόβρομον, ἄζωστον, ἀπρόσμαχον εἶδος ἔχουσαν, ταυροπόλον, παντὸς κόσμου κληιδοῦχον ἄνασσαν, ἡγεμόνην, νύμφην, κουροτρόφον, οὐρεσιφοῖτιν, λισσόμενος κούρην τελεταῖς ὁσίαισι παρεῖναι βουκόλωι εὐμενέουσαν ἀεὶ κεχαρηότι θυμῶι.

HecateCapitol.jpg

I call Einodian Hecate, lovely dame,
Of earthly, wat’ry, and celestial frame,
Sepulchral, in a saffron veil array’d,
Leas’d with dark ghosts that wander thro’ the shade;
Persian, unconquerable huntress hail!
The world’s key-bearer never doom’d to fail;
On the rough rock to wander thee delights,
Leader and nurse be present to our rites
Propitious grant our just desires success,
Accept our homage, and the incense bless.

Η Εκάτη είναι θεότητα της αρχαιοελληνικής θρησκείας και μυθολογίας, η οποία απεικονίζεται συνήθως να κρατά δύο πυρσούς ή κλειδί [1] και σε μεταγενέστερες περιόδους με τρία πρόσωπα. Συσχετιζόταν ποικιλοτρόπως με τα σταυροδρόμια, τις εισόδους, το φως, τη μαγεία, τη γνώση των φαρμακευτικών και δηλητηριωδών βοτάνων, τα φαντάσματα και τη νεκρομαντεία.[2][3] Εμφανίζεται στον Ομηρικό Ύμνο προς τη Δήμητρα και στη Θεογονία του Ησίοδου, όπου παρουσιάζεται ως μεγαλοπρεπής θεά. Η περιοχή καταγωγής της λατρείας της είναι άγνωστη, ωστόσο εικάζεται πως ήταν δημοφιλής στη Θράκη.[4] Αποτέλεσε μια από τις πολλές θεότητες που λατρεύονταν από τα αθηναϊκά σπιτικά ως προστάτιδα, η οποία εξασφάλιζε ευημερία και καθημερινές ευλογίες στην οικογένεια.[5] Στα μεταχριστιανικά κείμενα των Χαλδαϊκών Χρησμών (2ος – 3ος αιώνας μ.Χ.) εμφανίζεται να έχει (κάποια) εξουσία πάνω στη γη, τη θάλασσα και τον ουρανό, αλλά και οικουμενικότερο ρόλο ως Σωτείρα, Μητέρα των Αγγέλων και Κοσμική Παγκόσμια Ψυχή.[6][7] Σε ό,τι αφορά τη φύση της λατρείας της, παρατηρείται ότι «αισθάνεται μεγαλύτερη άνεση στις παρυφές παρά στο κέντρο του ελληνικού πολυθεϊσμού. Εγγενώς αμφίσημη και πολύμορφη, διαπερνά τα συμβατικά όρια και διαφεύγει τον ορισμό».
Hecate or Hekate (/ˈhɛkət/; Greek Ἑκάτη Hekátē) is a goddess in Ancient Greek religion and mythology, most often shown holding two torches or a key[1] and in later periods depicted in triple form. She was variously associated with crossroads, entrance-ways, light, magic, witchcraft, knowledge of herbs and poisonous plants, ghosts, necromancy, and sorcery.[2][3] She appears in the Homeric Hymn to Demeter and in Hesiod‘s Theogony, where she is promoted strongly as a great goddess. The place of origin of her following is uncertain, but it is thought that she had popular followings in Thrace.[4] She was one of the main deities worshiped in Athenian households as a protective goddess and one who bestowed prosperity and daily blessings on the family.[5] In the post-Christian writings of the Chaldean Oracles (2nd–3rd century CE) she was regarded with (some) rulership over earth, sea and sky, as well as a more universal role as Saviour (Soteira), Mother of Angels and the Cosmic World Soul.[6][7] Regarding the nature of her cult, it has been remarked, “she is more at home on the fringes than in the center of Greek polytheism. Intrinsically ambivalent and polymorphous, she straddles conventional boundaries and eludes definition.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: